Центр греческой культуры "Альфа Омега" в Минске.

Το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού με έδρα το Μινσκ αποτελέι πλέον γεγονός και σας καλεί να το γνωρίσετε. Πρόκειται για μία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα πρωτοβουλία, η οποία έλαβε σάρκα και οστά χάρη στις προσπάθειες μίας μικρής ομάδας προσώπων, που επιθυμούν το Κέντρο να λειτουργήσει ως θεματοφύλακας της ελληνικής γλώσσας, του ελληνικού πνεύματος και του ελληνικού πολιτισμού στη Λευκορωσία, καθώς και να μεταλαμπαδεύσει στη χώρα τα παραπάνω πνευματικά αγαθά, συμβάλλοντας στην καλλιέργεια, την ενίσχυση και την ανάπτυξη των σχέσεων Ελλάδας-Λευκορωσίας. Όλοι όσοι  αισθάνονται την αίγλη, τη δυναμική και την εν γένει προσφορά του ελληνικού πολιτισμού στο παγκόσμιο πνευματικό γίγνεσθαι, όλοι όσοι επιθυμούν να συμβάλλουν στη διάδοση των αξιών που πάλλονται εντός του ελληνκού πολιτισμού και στην ανάδειξη των ελληνολευκορωσικών ιστορικών δεσμών, θα βρουν στο Κέντρο μας τον κατάλληλο χώρο και τις κατάλληλες δραστηριότητες προς αυτήν την κατεύθυνση.

Το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού του Μινσκ είναι πάντα ανοικτό και τείνει ευήκοον ους προς καθέναν και καθεμία που έχουν να προτείνουν κάτι νέο και πρωτοποριακό, με στόχο την άνοδο του επιπέδου και την εμβάθυνση των γνώσεων εκείνων των Λευκορώσων, που δείχνουν την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τον ελληνικό πολιτισμό. Στο πλαίσιο αυτό, θα θέλαμε να απευθύνουμε κάλεσμα συνεργασίας προς χορηγούς, οι οποιοί θα καταθέσουν την αγάπη τους και τον οβολό τους, με απωτερο σκοπό την καλύτερη δυνατή κινητοποίηση και απόδοση του ανθρώπινου δυναμικού, όλων όσων –Ελλήνων και Λευκορώσων- εντάσσονται στην προσπάθεια προώθησης και εξάπλωσης του ελληνικού πνεύματος. Η αρωγή σας, ο δυναμισμός και η φαντασία σας, μπορούν να καταστήσουν το Κέντρο μας έναν τηλαυγή φάρο, που θα στέλνει σε κάθε άκρη της Λευκορωσίας το φως της Ελλάδας και θα καλεί κοντά του όλους όσοι συγκινούνται από αυτό.

Ελληνική Γλώσσα

H Ελλάδα υπήρξε ανέκαθεν γνωστή για τη φιλοξενία της. Από την αρχαία εποχή, όπου ο Ξένιος Ζεύς δέσποζε ανάμεσα στους θεούς του Ολύμπου. Ξεχωριστό ρόλο σε αυτήν την αύρα φιλοξενίας που διατρέχει την Ελλάδα απ’ άκρου εις άκρον, παίζουν η Ιστορία του τόπου, οι φυσικές ομορφιές και οι άνθρωποι που την κατοικούν. Άνθρωποι πρόσχαροι, εξωστρεφείς, πάντα έτοιμοι να προσφέρουν. Ανάλογα γνωστή με την ελληνική φιλοξενία είναι και η ελληνική γλώσσα. Κατά την αρχαιότητα, στον τότε γνωστό κόσμο, ήταν όχι απλώς η κυρίαρχη γλώσσα, αλλά αυτή η οποία θεωρείτο το «διαβατήριο» για τα ανώτερα και ανώτα κλιμάκια των διανοουμέμων της εποχής.

Στη σημερινή εποχή η ελληνική γλώσσα δεν κατέχει την ίδια θέση. Οι ομιλητές των οποίον η ελληνική γλώσσα θεωρείται μητρική ανέρχονται σε 13.000.000 παγκοσμίως, σύμφωνα με υπολογισμούς του 2012, είναι η επίσημη γλώσσα σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ αποτελεί επίσημα αναγνωρισμένη μειονοτική γλώσσα σε 9 χώρες (Αλβανία, Αρμενία, Αυστραλία, Η.Π.Α., Ιταλία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Ρουμανία και Τουρκία), ενώ είναι και μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, παρά το γεγονός ότι η πρωτογενής εξάπλωσή της σήμερα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτήν του παρελθόντος, χιλιάδες ελληνικές λέξεις «φιλοξενούνται» σε πάρα πολλές άλλες γλώσσες, ενώ ιατρικοί, φιλοσοφικοί και γενικότερα ο χώρος των επιστημών «κατακλύζεται» από όρους ελληνικούς ή ελληνικής προέλευσης. Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε ότι το σύνολο του δυτικού πολιτισμού όπως τον γνωρίζουμε σήμερα εδράζεται επί της ελληνικής γλώσσας και ότι χωρίς αυτήν η ευρωπαϊκή διανόηση θα είχε έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα.

Κομβικός, επίσης, υπήρξε ο ρόλος της ελληνικής γλώσσας και στον χώρο της θρησκείας. Στην κοινή ελληνιστική γλώσσα γράφτηκε η Καινή Διαθήκη και μέσω αυτής διαδόθηκε σε όλον τον κόσμο ο Χριστιανισμός. Ο λόγος του Χριστού, μέσω των έργων των Αποστόλων, διαδόθηκε εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και απέκτησε εκατομμύρια οπαδών. Και ήταν γραμμένα στα Ελληνικά τα κείμενα που θεμελίωσαν και ενδυνάμωσαν την καινούργια θρησκεία, χαρίζοντας στην ανθρωπότητα πνευματικά και φιλοσοφικά έργα απαράμιλλης αξίας, που έως και σήμερα αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του παγκόσμιου πολιτιστικού και πνευματικού γίγνεσθαι.

Το ελληνικό αλφάβητο είναι το αρχαιότερο του κόσμου και ως εκ τούτου τα Ελληνικά αποτελούν την αρχαιότερη γραπτή γλώσσα. Για μια περίοδο 3.000 και πλέον ετών, παρά τις όποιες μεταβολές και την όποια εξέλιξή τους, τα Ελληνικά αποτελούν μία ενιαία γλωσσική οντότητα, που χάρισε στο ανθρώπινο γένος πνευματικά έργα που όμοιά τους δεν υπάρχουν στον πλανήτη. Στην ελληνική γλώσσα τραγούδησε τα έπη του ο Όμηρος, παίχθηκαν οι αρχαίες τραγωδίες, γράφτηκε η πρώτη Ιστορία, από τον «πατέρα» της, τον Ηρόδοτο. Σ’ αυτήν φιλοσόφησαν ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, αλλά και οι Σοφιστές, σ’ αυτήν αποτυπώθηκαν οι αρχές και οι αξίες του Χριστιανισμού, μέσω της Αγίας Γραφής και των πατερικών κειμένων. Και στη συνέχεια, είτε με τη μορφή της Καθαρεύουσας είτε της Δημοτικής, σωρεία συγγραφέων, ποιητών, φιλοσόφων και επιστημόνων κατέγραψαν τα έργα τους, αποδεικνύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τόσο το χρονικό όσο και το δομικό συνεχές της ελληνικής γλώσσας.